Μπορεί να είμαστε περισσότερο εξοικειωμένοι με την θέα ενός άντρα και μιας γυναίκας να περπατούν αγκαλιασμένοι απολαμβάνοντας τον έρωτα τους, μην ξεχνάμε όμως ότι υπάρχει και η άλλη εικόνα, αυτή που δεχόμαστε με δυσκολία, ενός άντρα να κοιτά κατάματα τον εραστή του ή μιας γυναίκας να προσφέρει λουλούδια στην αγαπημένη της.

Πιθανόν να σας σοκάρει αλλά, θα σας πω ότι η επιλογή του συντρόφου είναι θέμα προτίμησης αν και τα ερευνητικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι συγκεκριμένοι βιολογικοί παράγοντες καθορίζουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό του ανθρώπου.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Ινστιτούτου Μαθηματικής και Βιολογικής Σύνθεσης των ΗΠΑ, η επιλογή ομόφυλου ερωτικού συντρόφου εμφανίζει γενετικό υπόβαθρο αφού περνά από τη μητέρα στον γιο και από τον πατέρα στην κόρη. Ενώ, σχετικές μελέτες επισημαίνουν ότι το χρωμόσωμα Χ αλλά και το χρωμόσωμα 8 είναι τα στοιχεία που καθορίζουν την σεξουαλική συμπεριφορά των αντρών.

Κάπου εδώ, είναι ωφέλιμο να διευκρινιστεί ότι η ομοφυλοφιλία δεν αποτελεί οργανική ή ψυχική πάθηση. Ακόμα και η Αμερικάνικη Ψυχιατρική Εταιρεία η οποία καθορίζει παγκοσμίως την συμπτωματολογία της ψυχοπαθολογίας, το 1986 αφαίρεσε την ομοφυλοφιλία από τις ομάδες των ψυχικών διαταραχών.

Μάλλον αυτό που απασχολεί πια το κοινωνικό σύνολο να αφορά κυρίως στα ηθικά ζητήματα του φαινομένου, πώς να δεχτούμε δηλαδή ότι θεωρείται ανώμαλο επιτρέποντας στις αδελφές και στις λεσβίες να κυκλοφορούν ελεύθεροι «βρωμίζοντας» την κοινωνία.

Ναι, έχετε δίκιο! Άλλωστε αν είσαι γυναίκα και ετοιμάζεσαι να παντρευτείς τον καλό σου, νιώθεις τόση αηδία βλέποντας ανθρώπους του ίδιου φύλου να μοιράζονται στοργικές στιγμές, όση αηδία, προφανώς αισθάνεται μία γυναίκα που πρόκειται να συμβιώσει με την σύντροφο της και ακούει την ετερόφυλη φίλη να εξιστορεί γεγονότα από την ερωτική της ζωή. Οι δυο όψεις ενός νομίσματος, οι διαφορετικές εκφράσεις του έρωτα!

Όμως, τι ενοχλεί στην ομοφυλοφιλική έκφραση των ανθρώπων;

Συνήθως απορρίπτουμε ότι δεν είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε. Και αδυνατούμε να αφομοιώσουμε κάθε τι που αλλάζει γιατί απλά, το φοβούμαστε. Βλέπετε η αλλαγή προκαλεί άγχος και το άγχος εκφράζεται με φόβο φέρνοντας στην επιφάνεια βαθύτερες πεποιθήσεις τις οποίες καλούμαστε να διαχειριστούμε για να επαναπροσδιορίσουμε την ψυχική μας ηρεμία. Δεν έχουμε όμως πάντα τις αντοχές να ρυθμίσουμε ότι προκαλεί αναστάτωση. Και τότε, διαλέγουμε να αποφύγουμε τον ψυχικό πόνο απορρίπτοντας ότι δεν συμφωνεί με τα συνηθισμένα!

Μα, ας μείνουμε στην άποψη του Φρόυντ για την σεξουαλικότητα του ανθρώπου η οποία υποστηρίζει ότι όλοι είμαστε εν δυνάμει αμφίφυλοι και ας λάβουμε υπόψη τις γενετικές, βιολογικές, περιβαλλοντικές επιδράσεις στην διαμόρφωση της προσωπικότητας θέλοντας να ερμηνεύσουμε την ανθρώπινη επιλογή του ομόφυλου ερωτικού συντρόφου.

Μα, περισσότερο, ας αποδεχτούμε το ελεύθερο δικαίωμα κάθε ανθρώπου να επιλέγει το φύλο των ερωτικών συντρόφων σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες σεβόμενος απόλυτα με την σειρά του τα δικαιώματα των συνανθρώπων του.

Αν λοιπόν φθάσουμε στο σημείο να αποδεχτούμε την ελεύθερη έκφραση της σεξουαλικής ταυτότητας τότε, θα συμφιλιωθούμε με ότι τρομάζει αποδεχόμενοι την αναγκαιότητα προσαρμογής στην πρόοδο που σημειώνει το ανθρώπινο είδος.

Γιατί, όπως πολύ σωστά υποστηρίζει ο λαός: «Σε κανένα δεν πέφτει λόγος τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του!»

 

Βασιλική Γ. Βενέτη ΜΑ Κλινικής Ψυχολογίας

Ειδίκευση στη Γνωσιακή-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία